De kern in 30 seconden
Dit dossier lijkt enkel over operatoren te gaan, en net daarom gaat het aan iedereen voorbij. Het draait om de huurprijs die een operator aanrekent aan een concurrent om diens antennes aan zijn mast te hangen — met andere woorden: de toegangsprijs tot élk nieuw mobiel bereik in België.
Dit zijn de vijf punten om te onthouden voor we het detail ingaan.
- Masten delen is verplicht in België: wie een steunpunt bezit, moet er zijn concurrenten op toelaten tegen redelijke en niet-discriminerende voorwaarden, en iedereen moet bestaande masten gebruiken in plaats van nieuwe te bouwen.
- Maar de prijs van die plaats is nooit becijferd door de regulator. De wet beschrijft een kostenformule; ze zegt niet tot hoever de rekening mag oplopen.
- Het BIPT wil dat gat dichten: het ontwerpbesluit legt de rekenmethode vast, de lijst van kosten die wel of niet mogen worden doorgerekend, en het niveau van de vergoeding.
- De eerste betrokkene is de vierde operator. DIGI bouwt een eigen netwerk én huurt ondertussen dat van Proximus: elke euro masthuur wordt een maand vertraging of een maand voorsprong op zijn bereik.
- Aan je factuur verandert er dit jaar niets. Dit is een groothandelsbeslissing tussen operatoren onderling: ze werkt op het bereik en op de concurrentie, niet op de prijs die op jouw abonnement staat.
Hierna lees je wat er precies ter raadpleging ligt, waarom de wet van 2005 niet meer volstond, en op welke plek in je leven als abonnee dit dossier uiteindelijk zichtbaar wordt.
Wat het BIPT precies op tafel legt
De Belgische regulator publiceert geen besluit: hij publiceert een ontwerpbesluit en vraagt de sector om te reageren voor hij het vastklikt. Dat is de normale procedure, en ze staat open voor iedereen — niet alleen voor operatoren. Elke organisatie, verbruikersvereniging inbegrepen, mag per e-mail antwoorden.
Het document draagt een technische titel die meteen verklaart waarom niemand erover bericht heeft: "ontwerpbesluit over de vergoeding voor het gedeeld gebruik van een antennesite", met de vakterm "r-layer" erbij. Achter dat jargon zit een heel eenvoudige vraag: hoeveel kost een plaats op een mast?
| Element | Wat het officiële document zegt |
|---|---|
| Onderwerp | De vergoeding voor het gedeeld gebruik van een antennesite — de huur die een operator mag vragen aan een concurrent. |
| Referentie | Consult-2026-B5 |
| Publicatie | 24 juli 2026 |
| Uiterste antwoorddatum | 1 oktober 2026, afsluiting op 2 oktober. |
| Hoe antwoorden | Per e-mail naar [email protected], met het voorbladformulier, met duidelijke aanduiding van de vertrouwelijke passages. |
| Wat het besluit vastlegt | De rekenmethode, welke kosten wel of niet mogen meetellen, en het niveau van de vergoeding. |
Een leestip als je het zelf gaat nakijken: het overzicht van de raadplegingen, op de startpagina van de BIPT-website, toont nog altijd 17 september 2026 als deadline, terwijl de volledige fiche van het document 1 oktober aankondigt. Die laatste telt — maar wie van plan is te antwoorden, speelt beter niet met dat verschil.
"Redelijk": het woord dat sinds 2005 standhoudt
Het delen van antennesites is geen nieuwigheid: het staat in de artikelen 25 tot 28 van de wet van 13 juni 2005 betreffende de elektronische communicatie — dezelfde wet die je operator in de artikelen 108 tot 110 verplicht om je elk jaar een goedkoper abonnement te signaleren. Het principe is dubbel: operatoren moeten hun antennes zoveel mogelijk aan bestaande steunpunten hangen, en wie het steunpunt bezit moet de plaats aanbieden "tegen redelijke en niet-discriminerende voorwaarden".
De wet gaat zelfs verder dan je zou denken: ze beschrijft de structuur van de vergoeding. Wat ze niet doet, is die begrenzen.
De formule die de wet al geeft
Volgens de tekst dekt de vergoeding de globale kost van de site: de directe kosten voor de verwerving van het terrein, plus de werkelijke bouw- en onderhoudskosten, verhoogd met een percentage gelijk aan de gewogen gemiddelde kapitaalkost van de operator die het gedeeld gebruik toestaat. En als een concurrent binnenlaten betekent dat de structuur versterkt moet worden, dan zijn die werken ten laste van de operatoren die ze noodzakelijk maken, volgens redelijke, proportionele en niet-discriminerende modaliteiten.
Op papier is dat helder: een kostprijs, plus een vergoeding voor het vastgelegde kapitaal. Over het principe zelf bestaat in de sector weinig discussie.
De drie vragen die de wet openlaat
In de praktijk is elk van die woorden een onderhandeling. Welke onderhoudskosten zijn echt toerekenbaar aan de gebruiker, en welke horen bij de normale uitbating van de site? Over welke afschrijvingstermijn spreid je de bouw van een mast, die dertig jaar kan blijven staan? En welke kapitaalkost neem je, wetend dat die niet dezelfde is voor een historische operator als voor een investeringsfonds?
Dezelfde mast kan zo twee heel verschillende facturen opleveren — en precies dat knoopt het ontwerpbesluit door.
Wie de Belgische masten echt bezit
België telt vier merken met een mobiel netwerk, maar veel minder infrastructuur: de operatoren hebben jarenlang hun masten gebundeld, en één van hen heeft de zijne gewoon verkocht. Wie begrijpt wat van wie is, snapt ook waarom een beslissing over een huurvergoeding zo zwaar weegt.
Dit is de kaart van de spelers, en wat elk van hen te winnen of te verliezen heeft bij de komende becijfering.
| Speler | Wat hij bezit | Zijn belang in het dossier |
|---|---|---|
| MWingz (Orange + Proximus) | Het gebundelde mobiele toegangsnetwerk van beide operatoren, samen uitgebaat sinds 1 april 2020: masten, antennes en basisstations. | Beide partners zijn verhuurder: een omkaderde vergoeding plafonneert wat ze aan anderen mogen aanrekenen. |
| Belgium Tower Partners | De 3.326 sites die het Amerikaanse DigitalBridge op 1 juni 2022 van Telenet overnam, waarvan 2.162 in volle eigendom — de eerste onafhankelijke mastbeheerder van het land. | Plaatsen op masten verhuren is zijn businessmodel: het niveau van de vergoeding is zijn omzet. |
| DIGI | Een netwerk in aanbouw, geconcentreerd in Brussel, Gent, Charleroi en Luik, aangevuld met een roamingakkoord op het netwerk van Proximus. | Dit is de typische huurder: hoe duurder de plaats, hoe duurder en hoe later zijn eigen dekking komt. |
| R.I.S.S. vzw | Niets, maar ze volgt de praktische kant van het delen tussen operatoren op; het BIPT beheert de sitedatabank en publiceert de openbare kaart sites.bipt.be. | Technische scheidsrechter: daar worden vandaag de geschillen beslecht, bij gebrek aan een barema. |
Het geval Telenet spreekt het meest tot de verbeelding. Door zijn masten te verkopen werd de operator huurder van zijn eigen netwerk, met een huurovereenkomst van vijftien jaar die twee keer met tien jaar verlengd kan worden, en de verbintenis om er minstens 475 nieuwe te laten bouwen. Die operatie bracht een logica naar België die het land niet kende: masten in handen van een investeerder wiens beroep het is om ze te verhuren, en niet van een operator die ze voor zichzelf bouwde. Een omkaderde vergoeding heeft op beide een heel ander effect.
Waar dit dossier uiteindelijk zichtbaar wordt voor jou
Eerlijk over de kalender: dit jaar zie je er niets van. Een beslissing van dit type omkadert een relatie tussen operatoren, geen kleinhandelsprijs, en ze is zelfs nog niet genomen. Maar ze werkt wel op drie dingen die je wél vaststelt.
Dit zijn ze, in de volgorde waarin ze je bereiken.
De snelheid van de dekking
Een betaalbare plaats op een mast is één antenne extra op een bestaand steunpunt. Een te dure plaats is één mast extra die vergund moet worden — en maanden, soms jaren, stedenbouwkundige procedure erbovenop.
De druk op de prijzen
Een vierde netwerk dat snel uitrolt, is een vierde netwerk dat zijn tarieven kan verlagen zonder zichzelf te ruïneren. De komst van DIGI trok de Belgische markt al naar beneden; de vergoeding bepaalt hoeveel bewegingsruimte er nog is.
Het aantal zichtbare antennes
Dat is de paradox van het dossier: de huur van bestaande masten omkaderen vermindert net de behoefte om nieuwe te plaatsen. De posities van alle Belgische sites zijn trouwens openbaar, op de kaart sites.bipt.be.
Eén ding zal deze beslissing niet doen: ze verbetert je ontvangst binnenshuis niet, en ze verandert in 2026 niets aan de prijs die op je abonnement staat. Zoek je dát, dan ligt de nuttige piste elders — bij de vergelijker van Belgische abonnementen, en bij de verplichting tot tariefinformatie die hieronder aan bod komt.
Betaal je te veel voor je internet- of gsm-abonnement?
Een Belgische telecomexpert van CallMePower vergelijkt gratis de aanbiedingen van alle providers zodat jij minder betaalt.
Wij bellen je terug
Laat je nummer achter, een expert belt je terug.
De andere werf van het BIPT, die wél je factuur raakt
De vergoeding voor masten is niet het enige dossier dat deze zomer openstond. De regulator hield parallel een raadpleging over de impactbeoordeling van de wijzigingen aan de artikelen 108, 109 en 110 van diezelfde wet van 2005 — de artikelen over tariefinformatie, over de verplichting om je het voordeligste plan te signaleren, en over de inhoud van je facturen. Die sloot af op 31 augustus 2026.
Het is hetzelfde juridische bouwwerk, maar het effect is rechtstreeks: waar de vergoeding via een omweg op de dekking inwerkt, bepaalt artikel 110 wat je operator je elk jaar moet schrijven over het bestaan van een goedkoper abonnement bij hemzelf. Een dossier dat al heet is, want Proximus, Orange en Telenet trokken naar de rechter tegen de manier waarop het BIPT het wil toepassen.
Jouw vragen over het delen van antennes
Wie de masten bezit, wie wat betaalt, en wat de beslissing van het BIPT echt verandert: dit zijn de antwoorden op de vragen die dit dossier oproept. Ze vullen de uitleg hierboven aan.
Het is het feit dat een operator zijn antennes hangt aan een mast of een dak van een andere operator, in plaats van er zelf een te bouwen. In België is dat geen mogelijkheid maar een regel: de artikelen 25 tot 28 van de wet van 13 juni 2005 betreffende de elektronische communicatie leggen op om bestaande steunpunten te gebruiken telkens dat haalbaar is, en verplichten de eigenaar van het steunpunt om de plaats aan te bieden tegen redelijke en niet-discriminerende voorwaarden. In ruil betaalt de gebruiker een vergoeding.
De wet beschrijft de structuur ervan: de vergoeding dekt de globale kost van de site, namelijk de directe kosten voor de verwerving van het terrein plus de werkelijke bouw- en onderhoudskosten, verhoogd met een percentage gelijk aan de gewogen gemiddelde kapitaalkost van de operator die het gedeeld gebruik toestaat. Moet de structuur versterkt worden om een concurrent te ontvangen, dan zijn die werken ten laste van de operatoren die ze noodzakelijk maken. Wat de wet niet zegt, is welke onderhoudskosten aanvaardbaar zijn, over welke termijn ze afgeschreven worden en welke kapitaalkost je neemt: net dat legt het BIPT nu ter raadpleging voor.
De raadpleging met referentie Consult-2026-B5 werd op 24 juli 2026 gepubliceerd en de antwoorden worden verwacht tegen 1 oktober 2026, met afsluiting op 2 oktober. Ze staat open voor iedereen, niet enkel voor operatoren: antwoorden gaan per e-mail naar [email protected], samen met het voorbladformulier en met een duidelijke aanduiding van de vertrouwelijke passages. Let op: het overzicht van de raadplegingen op de startpagina van het BIPT toont nog 17 september 2026, terwijl de fiche van het document 1 oktober aankondigt.
Neen, niet rechtstreeks, en niet in 2026. Het gaat om een groothandelsbeslissing die regelt wat de ene operator aan de andere aanrekent, niet de kleinhandelsprijs van een abonnement. Het effect is onrechtstreeks: een omkaderde vergoeding verlaagt de kost om een netwerk uit te rollen, wat een nieuwkomer meer ruimte geeft om te groeien en scherp te prijzen. Zoek je een onmiddellijke besparing, dan blijft de efficiënte weg je huidige abonnement met de markt vergelijken en bij je operator het voordeligste plan opvragen waar de wet je recht op geeft.
Vier merken beschikken vandaag over een eigen of in aanbouw zijnd mobiel netwerk: Proximus, Orange, Telenet en DIGI, de laatst aangekomene. Maar het aantal infrastructuren ligt lager dan het aantal merken: Orange en Proximus baten hun toegangsnetwerk samen uit binnen MWingz sinds 1 april 2020, volgens een model waarbij antennes en masten gedeeld worden terwijl de frequenties en de kernnetwerken gescheiden blijven. Alle andere operatoren die je kent, van Mobile Vikings tot hey!, zijn virtuele operatoren die capaciteit kopen op een van die netwerken.
Neen. Op 1 juni 2022 rondde Telenet de verkoop van zijn mobiele mastenactiviteit af aan het Amerikaanse DigitalBridge, voor 745 miljoen euro. Het geheel, 3.326 sites waarvan 2.162 in volle eigendom, zit in een vennootschap met de naam Belgium Tower Partners, die wordt voorgesteld als de eerste onafhankelijke mastbeheerder van het land. Telenet werd er huurder van via een overeenkomst van vijftien jaar, twee keer met tien jaar verlengbaar, met de verbintenis om minstens 475 nieuwe sites te laten bouwen.
Het BIPT houdt een databank bij van alle Belgische antennesites, bestaande en geplande, gevoed door de aangiften van de operatoren, en publiceert daarvan een openbare kaart op sites.bipt.be. De praktische opvolging van het delen tussen operatoren gebeurt door de vzw R.I.S.S., voluit Radio Infrastructure Site Sharing. Die instrumenten tonen je waar de steunpunten staan; ze meten niet de ontvangstkwaliteit binnen in je woning, die ook van je muren en van je afstand tot de antenne afhangt.
Inhoudelijk niets, maar beide dossiers vallen onder dezelfde wet van 13 juni 2005 en werden door het BIPT op hetzelfde moment behandeld. Het delen van antennes staat in de artikelen 25 tot 28; de tariefinformatie, de verplichting om het voordeligste plan te melden en de inhoud van de facturen staan in de artikelen 108 tot 110. Een raadpleging over de impactbeoordeling van een wijziging aan die drie laatste artikelen sloot af op 31 augustus 2026. Dat tweede luik werkt wél rechtstreeks op je factuur.
Wat onthoud je hiervan?
Dit is een dossier zonder cijfer in de titel, en toch beslist het mee over hoe snel het bereik in je straat vooruitgaat en hoeveel ruimte een vierde operator krijgt om de prijzen te blijven duwen. Verwacht er dit jaar niets van op je factuur. Wat je wél meteen kan doen: nakijken welk netwerk bij jou thuis echt binnenkomt voor je opnieuw voor 24 maanden tekent, en bij je operator het voordeligste plan opvragen waar je nu al recht op hebt.
Betaal je te veel voor je internet- of gsm-abonnement?
Een Belgische telecomexpert van CallMePower vergelijkt gratis de aanbiedingen van alle providers zodat jij minder betaalt.
Wij bellen je terug
Laat je nummer achter, een expert belt je terug.
Verwante artikels over netwerk, prijzen en regelgeving